سه نقطه

خداوند گفت(2)... 86/06/17 23:15

خداوند به شیطان گفت:مسیحا را سجده کن.شیطان غرور داشت سجده نکرد.

گفت:من از آتشم و مسیحا گل است.چگونه او را سجده کنم.

خداوند گفت:سجده کن،زیرا من چنین می خواهم.من چیزی می دانم که تو نمی دانی.

شیطان سجده نکرد.سرکشی کرد و رانده شد،و کینه مسیحا را به دل گرفت.

شیطان قسم خورد که مسیحا را بی آبرو کند و تا واپسین روز حیات،فرصت خواست.

خداوند مهلتش داد اما گفت:نمی توانی،هرگز نمی توانی.مسیحا دردانه من است.

قلبش چراغ من است و دستش در دست من.گمراهی اش را نمی توانی،حتی تا واپسین روز حیات.

شیطان می داند مسیحا مظهر انسان،همان است که از فرشتگان بالاتر می رود،و می کوشد بال مسیحا را زخمی کند.

عمری است که شیطان گرداگرد مسیحا می گردد،دستهایش پر از حقارت و وسوسه است.او بد نامی مسیحا را می خواهد.بهانه بودنش،تنها همین است.

می خواهد قصه مسیحا به بی راهه کشد.نام مسیحا رنج شیطان است.شیطان از شیوع مسیحا می ترسد.مسیحا عشق است و شیطان از عشق واهمه دارد.

ستاره گفت و

حکمت غیبت 86/06/06 22:33

السلام علیک یا ابا صالح المهدی

باید بدانیم غیبت حضرت ولی عصر(عج) طبق تقدیری است که از جانب خدای سبحان مقدر شده و حکمت هایی دارد، شاید یکی از علتها مساعد نبودن موقعیت زمانی باشد، همان طور که پیامبران برای ارشاد امت خود قیام کرده ولی به علت جهالت آنان با خطرهای جدی مواجه شدند و بالاجبار از امت خویش دوری گزیدند؛ مانند حضرت رسول اکرم(ص) که از ترس جان خود، مدتی را در شعب ابوطالب عموی بزرگوارشان گذراندند.

حضرت ادریس(ع) نیز مدت بیست سال از ترس امت گمراه خود که دعوت او را رد کرده بودند غیبت کردند. حضرت موسی(ع) هم مدتی را دور از امت خویش سپری کردند به امید آن که فرصتی پیش آید تا ایشان بتوانند حق را احقاق کرده و باطل را ریشه کن نمایند.

اصولا انبیا و اولیا هدفشان به اجرا گذاشتن قانون الهی بوده است، به همین دلیل برای حفظ جان خود سعی می کردند تا در زمان مناسب به اهداف خود دست پیدا کرده و سپس تسلیم سرنوشت شوند.

خداوند متعال نیز حضرت مهدی(عج) را برای ریشه کردن هر نوع ظلم و ستم حاکم ذخیره کرده و آن حضرت را تا فرا رسیدن اجل حتمی از بلا محفوظ خواهند داشت و بر خلاف گذشته، ستمگران کوچک و بزرگ فرصتی نخواهند یافت تا خدشه ای به وجود نازنین آن یگانه حجت عالم وارد سازند.

دلیل دیگری...

جا نشد.بقیش اینجاست

ستاره گفت و

خداوند گفت... 86/04/28 10:33

خداوند گفت دیگر پیامبری نخواهم فرستاد،از آن گونه که شما انتظار دارید،اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماند و آن گاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد.پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود،عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند.

و خدا گفت:اگر بدانید،حتی با آواز پرنده ای می توان رستگار شد.

خداوند رسولی از آسمان فرستاد،باران،نام او بود.آنگاه که باران،باریدن گرفت،آنان که اشک را می شناختند،رسالت او را دریافتند،پس بی درنگ توبه کردند و روحشان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند.

خدا گفت:اگر بدانید با رسول باران هم می توان به پاکی رسید.

خداوند پیغام بر باد را فرستاد،تاروزی بیم دهد و روزی بشارت.روزی توفان شد و روزی نسیم،و آنان که پیام او را فهمیدند،روزی در خوف و روزی در رجا زیستند.

خدا گفت:آن که خبر باد را می فهمد،قلبش در بیم و امید می لرزدو قلب مومن این چنین است.

خدا گلی را از خاک برانگیخت،تا معاد را معنا کند،و گل چنان از رستاخیز گفت که از آن پس هر مومنی که گلی را دید،رستاخیز را به یاد آورد.

خدا گفت:اگر بفهمید،تنها با گلی قیامت خواهد شد.

خداوند یکی از هزار نامش را به دریا گفت.دریا بی درنگ قیام کرد و سپس چنان به سجده افتاد که هیچ از هزار موج او باقی نماند،مردم تماشا می کردند،عده ای پیام دریا را دانستند،پس قیام کردند و چنان به سجده افتادند،که هیچ از آنها باقی نماند.

خدا گفت:آن که به پیامبر آب ما اقتدا کند،به بهشت خواهد رفت.

و به یاد دارم که فرشته ای به من گفت:جهان آکنده از فرستاده و پیامبر و مرسل است،اما همیشه کافری هست تا باران را انکار کند و با گل بجنگد،تا پرنده را دروغگو بخواند و باد را مجنون و دریا را ساحر.

ستاره گفت و